Naber?
En son blog satırlarımızı girdiğimiz yer olan Gümüşlükten maceramıza devam ediyoruz. İlk defa biraz uykumuzu alabildiğimiz için daha iyi hissediyoruz. Uyandığımızda kahvaltıdan önce Buğra'nın arkadaşlarının Bodrum Gümüşlük koyunda olduklarını öğrendiğimiz için yanlarına uğramak istedik. Güzel bir teyze kahvaltısından sonra yola koyulduk.
Yola çıktık ve şahini dolduran 5-6 boğazlı kazaklı erkek arkadaşın yaptığı gibi utanmadan müziğin volümünü maximuma çevirdik. Adeta yollarda terör estiriyor ve Bağla koyu ile Gümüşlük koylarının köy kahvelerinin önünden geçerken pis bakışlara maruz kalıyorduk. Derken Gümüşlük Koy'una ulaştığını sanarak zafer turu atan kahramanlarımız, yanlış bir patika yola girerek kendilerini en korktukları ortamda buldular. Teyzeler!!! Eyvah. Girdiğimiz patika yol çıkmaz yoldu ve 3 tane tehlikeli teyzenin bulunduğu bir evin bahçesine varıyordu. ''Kusura bakma abla'' diyerek kendimizi buradan hızla uzaklaştırmaya çalışırken teyzelerden biri ''yevrıım sahil tarafına gidiyorsanız bizi de götürüverin gari'' diye öne atıldı. Oradan uzaklaşmak için artık çok geçti. Evet yeni insanlarla tanışmak, yol hikayemizi onlarla süslemek istiyorduk. Ancak hayalimizde arka koltukta oturan 3 tombul teyze yoktu. Bilakis teyzelerden çok korkardık. Ancak neşeli ve şen hareketlerde bulunan teyzelerin sempatik tavırları önyargılarımızı biraz gırdı. 5-6 dakikalık teyzeli yolculuğumuzdan sonra onları indirdik ve akabine Gümüşlük Koyu'nun sahiline ulaştık. Burada Duygu ve İlknur'la hoşbeş ettik. Cici ve güzel kızlar. Selam gönderiyoruz onlara. Tatilinize biraz hareket katın.
Tatilin 5. gün hedefi olan Marmaris'e doğru saat 17 sularında yola çıktık. Su almak için mola verdiğimizde Buğra'nın teyzesinin çantamıza çaktırmadan katık olarak koyduğu kaşarlı sandviçleri gördük ve kısa süreli apaçi dansı yaptık. Müzikler yine şahaneydi gençler, bağıra çağıra adeta arsız gibi ilerliyorduk. Milas'tan sonra bizi büyüleyen ve alıp efil efil başka diyarlara sürükleyen Beşparmak Dağları'na geldik. Milas-Muğla arasının tamamı neredeyse beşparmak dağlarının arasından geçilerek sürdürülüyor. Bu yolun üzerine bir de Muğla Marmaris arasındaki yolu görünce inanın saçmalamaya başladık. Sürekli birbirimize ''oğlum böyle birşey olamaz, şahane lan, çüş artık hayatımda böyle dağ, böyle manzara görmedim'' gibi mübelağa dolu cümleler sarfediyorduk. Ancak inanın mübalağa değil gençler. Bizim gibi yol seven, yeni yerler görmek için çırpınan iki adam için Bodrum, Didim ve Çeşme yollarından sonra burası ilaç gibi gelmişti. Çünkü inanın Milas-Muğla-Marmaris arasındaki yolları görünce diğer geçtiğimiz tüm yolların çöl olduğuna karar verdik. Özellikle Gökova Koyu'na inen muhteşem manzarasıyla bizi pıstıran yoldan akşam üzeri güneş batarken geçmelisiniz.
Marmaris'e gelmeden Evren'in ablasına uğramak üzere Aksaz denen inanılmaz gergin bölgeye doğru yol aldık. Gergin olmasının sebebi ise geniş çaplı bir korumanın olduğu askeri bir bölge olmasıydı. Evren'nin eniştesi askerdi ve Aksaz'daki Deniz Üssü'nde oturuyolardı. Bizim gerilme sebebimiz ise yolda emir kipli uyarı tabelaların bulunması ve sürekli bir askerin bulunduğu koruma noktalarından geçmemizdi. Gerçekten tırsmıştık, pısmıştık. Müziğin sesini kısdık, ayaklarımızı uzattığımız yerden indirdik. Neredeyse takım elbise olsa giyecek, saç ve sakal traşı olacak durumdaydık. Buğra kontrol noktasında durunca arabayı kaldıramıyor, stop ettiriyordu. Bitsin istiyorduk bu çile, çekemezdik bile bile. Sonunda içerideydik. Yine bir aile şefkati, yine güzel yemekler, güzel bir banyo. Artık yine yolların iki berduşu değil, gecelere akmaya hazır çapkın iki delüğanlı olmuştuk.
Marmaris geceleri adeta meme cennetiydi. Marmaris kozmopolit meme çokluğu bakımından Bodrum'u geride bırakmıştı. Bu durumun en belirgin nedeni ise Marmaris'teki yabancı kzların çoğunlukta olmasıydı. Şöyle bir sahil ve barlar sokağı turunun akabinde tribün ruhunu kaybetmeyen bizler hemen en yakın tükandan iki bira kaptık ve havuz kenarında üst bölgeleri cıplak, turist kızlar hakkında terbyesiz yorumlarda bulunan bölge dayılarının yanındaki yerimizi aldık. Biralarımızı yudumlarken önümüzden geçen ve Hollanda milli takımını hazırlık maçını izlemiş olan Genç Hollanda'lı tribüncü güruha, tribün selamımızı çaktık. Biramızı içiyor ve bu neşeli, çok uluslu sahil kasabasında son derece eğleniyorduk. Saat 2 sularında mekana girmeye karar verdik. Eğer birgün yolunuz Marmaris'e düşerse gireceğiniz tek yer Arena adlı yer olmalı. Ancak girişte dam sorunu yarsanız, üzülmeyin, dertlenmeyin. Çünkü etrafta birsürü hatun var. Girdiğimiz mekanda tüm dans figürlerimizi sergiledikten sonra 5 civarında oradan ayrıldık. Çıktığımızda ortam adeta lise çıkışını andırıyordu. Nedeni ise bütün mekanların aynı anda kapanması ve merkeze giden tek bir yolun olmasıydı. Ortam son derece neşeli ve alkolikti. Etrafımızdaki herkes ile konuşup videoya çekiyorduk. Güzek tepkiler almadık değil. Bu sırada tanıştığımız başka bir Hollandalı Luke ile koyu bir futbol muhabbetine girmiştik. Biraz daha sohbete devam ettikten sonra kendimizi Luke'a karşı Fenerbahçe tezahüatları öğretmeye çalışırken bulduk. Ancak hikayemizi anlattığımızda bize sorduğu soru ülkemizin şartlarını anlamamıza ve onlardan ne kadar farklı olduğumuzu idrak etmemize neden oldu. Soru ise şuydu: Neden Road Trip'i ülkenizde yapıyorsunuz, Dünyayı gezsenize? Ah Luke oğlan bilsen ne kadar çok istiyoruz.Luke harbiden iyi çocuktu.Naber lan Luke? Umarız evinin yolunu bulmuşsundur.
Sabahın ilk ışıklarına kadar devam eden maceracımız, en civcivli noktasına yaklaşıyordu. Kaldığımız yer olan Aksaz deniz üssüne sabahın 7'sinde ve sarhoş bir şekilde girmemiz gerekiyordu. Gelmeden çeşitli yerlerde durup "ulan" bakışları atıyorduk. Aksaz'ın bir nato üssü olması ve donanmanın en önemli gemilerinin burada demirlemesi girişin ne kadar zor olduğunu tahmin etmenizi sağlar sanırız.
Ve, zor da olsa içeri girmiştik. Artık günü tamamlamıştık. Perşembe günü yazısında sizlere daha güzel şeyler anlatacağız. Bugün yaşadıklarımız gerçekten keyifliydi.
Yarın görüşmek üzere...



Hiç yorum yok:
Yorum Gönder